Leger v. Williams, 2026 BCCA 300: BC İstinaf Mahkemesi Aile Hukuku Kanunu Kapsamında Tek Taraflı Yer Değişikliği Çerçevesini Yeniden Belirliyor

13 Temmuz 2026 tarihinde, British Columbia İstinaf Mahkemesi, bir annenin, küçük oğlunu New Brunswick'ten Terrace, BC'ye geri getirmesini gerektiren Bölge Mahkemesi kararına karşı yaptığı itirazı kabul ederek Leger v. Williams, 2026 BCCA 300 kararını yayımladı. Mahkeme heyeti oybirliğiyle (Yargıç Fisher yazdı, Yargıç Abrioux ve Yargıç DeWitt-Van Oosten katıldı), Geri Dönüş Kararını iptal etti ve ilk derece hakiminin davaya çocuğun üstün yararına ilişkin geleceğe yönelik bir analizden ziyade, annenin neden ayrıldığına dair bir sorgulama olarak yaklaştığına hükmederek meseleyi yeniden görülmek üzere geri gönderdi.

BC'deki ebeveynler, aile hukuku avukatları ve henüz bir velayet kararı bulunmayan yer değişikliği uyuşmazlıklarını yöneten herkes için bu karar, Aile Hukuku Kanunu'nun 46. ve 47. maddelerinin nasıl işlemesi gerektiğine dair önemli bir düzeltme niteliğindedir.

Olgular

Taraflar, Eylül 2023'ten Mart 2025'e kadar Terrace, BC yakınlarındaki Kitsumkalum Rezervasyonu'nda evlilik benzeri bir ilişki içinde birlikte yaşamışlardır. Oğulları Nisan 2024'te doğmuştur. Anne New Brunswick kökenli, baba ise Kitsumkalum halkındandır. Ebeveynlik süresine ilişkin daha önceden verilmiş bir mahkeme kararı veya yazılı bir temsil sözleşmesi bulunmamaktadır.

3 Mart 2025 tarihinde, çocuk henüz 11 aylıkken, anne babaya haber vermeden çocukla birlikte Terrace'tan ayrılarak New Brunswick'teki ailesinin yanına gitmiştir. Anne, ilişki süresince sistematik bir psikolojik ve duygusal istismar örüntüsü yaşandığını iddia etmiştir. 20 Mart 2025'te baba, Aile Hukuku Kanunu Bölüm 4 uyarınca Bölge Mahkemesi'nde Öncelikli Ebeveynlik Meselesi davası açarak çocuğun Terrace'a iadesini talep etmiştir.

Duruşmanın ardından Bölge Mahkemesi hakimi, 11 Temmuz 2025 tarihinde annenin çocuğu altı hafta içinde Terrace'a geri getirmesini gerektiren bir Geri Dönüş Kararı vermiştir. Annenin British Columbia Yüksek Mahkemesi'ne yaptığı itiraz 13 Mart 2026'da reddedilmiştir (Leger v. Williams, 2026 BCSC 429). Anne daha sonra İstinaf Mahkemesi'ne başvurmak için izin almıştır.

Mahkemenin Kararı

İstinaf Mahkemesi itirazı kabul etti ve Geri Dönüş Kararını iptal etti. Yargıç Fisher, ilk derece hakiminin gerekçelendirmesinde birbiriyle örtşen üç hata tespit etti.

Birincisi, hakim annenin taşınma gerekçelerinin analizi gölgelemesine izin vermiştir. Barendregt v. Grebliunas, 2022 SCC 22 ve Gordon v. Goertz, [1996] 2 SCR 27 kararlarındaki köklü çerçeve uyarınca, bir ebeveynin yer değiştirme motivasyonu ancak çocuğun gelecekteki üstün yararını etkilediği ölçüde ilgilidir. Bu, mahkemenin önerilen yaşam düzenlemesinin esasına geçmeden önce taşınan ebeveynin aşması gereken bir eşik değildir. Yargıç Fisher'ın ifade ettiği gibi, hakim Aile Hukuku Kanunu'nun gerektirdiği geleceğe yönelik analizi dışlayarak taşınma nedenlerine odaklanmıştır [paragraf 62].

İkincisi, hakim Aile Hukuku Kanunu Madde 37 uyarınca gerçek bir üstün yarar analizi yapmamıştır. Bu analiz karşılaştırmalıdır: mahkemenin, çocuğun taşınılan yerde kalması durumundaki olası koşulları ile geri dönmesi durumundaki olası koşullarını tartmasını gerektirir. İlk derece hakimi, her iki durumu da anlamlı bir şekilde değerlendirmemiştir. Çocuğun New Brunswick'teki günlük yaşamı, her iki hanenin sağlayabileceği ebeveynlik veya babanın Terrace'tan ebeveynlik süresini kullanmasının pratik uygulanabilirliği hakkında hiçbir tespitte bulunmamıştır.

Üçüncüsü, hakim zımnen annenin, Geri Dönüş Kararı verilmesi halinde çocukla birlikte Terrace'a döneceğini varsaymıştır; bu varsayım, mahkemenin taşınmayı planlayan vasinin çocuk olmadan bunu yapıp yapmayacağını değerlendirmesini yasaklayan Aile Hukuku Kanunu Madde 46(2)(b) hükmüne doğrudan aykırıdır. Bu yasal kural, başta aile içi şiddet iddia edenler olmak üzere birincil bakım verenleri, yargısal bir baskı ile oldukları yerde kalmaya zorlanmaktan korur.

Mahkeme kendi kararını tesis etmekten kaçınmıştır. Üstün yarara ilişkin uygun tespitler yapılmadığı için, uygun hukuki çare, meselenin tam bir delil dosyası ile yeniden görülmesi için Bölge Mahkemesi'ne geri gönderilmesidir.

Bu Karar BC'deki Müvekkiller İçin Ne Anlama Geliyor

Leger davası yeni bir hukuk yaratmamakla birlikte, herhangi bir mahkeme kararı tesis edilmeden önce bir ebeveynin çocukla birlikte taşınması durumunda Aile Hukuku Kanunu'nun nasıl uygulanması gerektiğine dair kesin bir hatırlatmadır.

Çocuğunuzla birlikte taşınmayı düşünüyorsanız veya diğer ebeveyn yakın zamanda çocuğunuzla birlikte başka bir yere taşındıysa, sağlıklı tavsiye almak için süre kısıtlıdır. Aile hukuku ekibimizle ilk danışma için Sinclair Centre Law ile iletişime geçin.

  • Temel soru her zaman çocuğun gelecekteki üstün yararıdır, taşınan ebeveynin ayrılmak için yeterince iyi nedenleri olup olmadığı değildir.
  • Madde 46(2)(b), mahkemelerin davayı, ebeveynin baskı altında geri çekileceğini varsaymak yerine, ebeveynin yaşayacağını beyan ettiği yerdeki mevcut durumuyla analiz etmesi gerektiği anlamına gelir.
  • Aile içi şiddet iddia edildiğinde, mahkemeler bu iddiaları Madde 38 faktörlerinin bir parçası olarak ele almalı, taşınmanın mekaniğine odaklanarak bunları geçiştirmemelidir.
  • Geride kalan ebeveynler için bu dava, bir Geri Dönüş Kararının yalnızca sürpriz veya tek taraflı eylem temelinde verilmeyeceğine dair bir uyarıdır; taşınan ebeveynin önerdiği düzenleme kendi esası üzerinden test edilmelidir.